2006-12-22

La Bando de la Marĉa Muzika Societo



Sur la bildo aperas la Bando de la Marĉa Muzika Societo. Ĝi estas ensemblo de amatoraj muzikantoj, kiu ŝatas kunĝui la plezuron ludi por simpla distriĝo. Tamen eble mi mensogis pri la celo de la kunludadoj: ili ne nur distriĝas sed volas disvastigi amon al muziko kaj do al kulturo.

Temas pri modesta societo fontida en 1989, sed pli kaj pli aliĝas novaj homoj, precipe junuloj, kiuj volas kune amuziĝi per ludado kaj plifirmigo de kulturaj valoroj en nia urbo.

La foto montras la koncerton okazintan la 31an de januaro 2006 en la urba teatro "Teatre Monumental" en la urbo Mataró de la regiono Marĉio, kiu donas nomon al la societo. Tiam la Bando interpretis kiel ĉefan komponaĵon la faman porinfanan muzik-noveleton de la soveto Sergej Prokofiev: Petro kaj la Lupo.

Vizitu ankaŭ: http://labanda.cat/

2006-08-19

Internacia Junulara Kongreso - Sarajevo 2006


La nura konstato, kiu sukcesas trangviligi junajn esperantistojn iam antaŭe ĝuantajn tian ĉi sperton, estas tiu, ke jaron post neevitebla adiaŭo ili denove renkontos sin reciproke. Certeco pri esonta venontjara partopreno estas la nura medikamento utila por tiuj, kiuj hazarde aŭ intence iam trovis sin ĉirkaŭitaj de la vere internacia etoso.

Somero iris duonon de sia vojo, sed la aventuroj de nia kolegaro apenaŭ komenciĝas. Dise en la mondo troviĝas ia stranga kolektivo, kies membroj instinkte, kvazaŭ formikoj, forlasas siajn nestojn kun la celo renkonti siajn samsortulojn. Se estas mono en la poŝo, por ili tute ne gravas kiom longa estas la vojo aŭ daŭra la vojaĝo, ĉiuj ili kuraĝe, preskaŭ heroe, eltenas malkomfortojn en vagonoj, veturilaj foteloj, ŝipoj, eĉ en bicikloj. Tamen, la kompenso pro la suferado estas granda.

Kiam ĉiu unuopa junulo finfine venas en la ĝustan lokon de ĉiuj celata, tiu ĉi ĵetas trarigardon ĉirkaŭen, kun la intenco certiĝi pri la ĉeesto de iliaj kolegoj. Ĉu iu mankas? Ĉu novaj estis infektitaj de la verda viruso?

Post konstato, ke ,se ne la tuto, almenaŭ la plimulto de la konatularo jam okupas sian lokon, la hazarda individuo, kies konduton ni zorge observos, sentas sin preta alfronti kiujn ajn situacion liveros la etoso.

Nun ili viciĝas, pretigas biletojn, pagas kotizon, diskutas pri membreco en TEJO kun slovaka longharulo, ricevas ŝlosilojn de la ĉambroj, duŝas sin, kaj penduminte ŝildon, eliras al la koridoro.

Saluton! diras unuj preterpassante, sed ankoraŭ, pro nesufiĉa varmeco de la etoso, ili nur, kvazaŭ ne certaj pri interkompreniĝo, kuraĝas ĝentile saluti. La miro de la komencantoj, tiuj, kiuj visitas esperantion la unuan fojon en sia vivo, estiĝas ekde la unua intersaluto. Baldaŭ, post dekminuta balbutado en la perono, la miro transformiĝos en jam ne solveblan malsanon. La hazarda komencanto tuj konstatas, ke dum kelkaj jaroj de sia vivo li vane perdis la tempon en kursoj de la angla lingvo.

Rimarkinte, ke lingvo ne estas plu baro, li komencas scivoleme alparoli la ceterajn homojn de la svarmo. Denove la miro kreskas. En kunsidoj de UN ja kunvenas homoj el tiom da diversaj nacioj, sed ili estas riĉuloj kaj bezonas tradukistojn. Nia svarmo konsistas el homoj el diversaj nacioj, sed plej facile oni povas rimarki, ke alvenis katalunoj. Ĉi lastajn vi komprenos nur se vi rekte kaj sole alparolas ilin. Ne kloposu konversacii kun unu el ili se proksime troviĝas aliaj.

Kaj la komencantoj kaj tiuj antikvaj parolantoj, kiuj delonge ne uzas la komunan lingvon, paŝo post paŝo akiras fluecon neniam spertitan. Dume suno malleviĝas kaj, je la luna voko, ĉiuj direktiĝas al la liveristo de drinkaĵoj. Ĉefe la katalunoj, kiuj jam avertis kante pri iliaj intencoj.

Voĉagordado, ekfrapado laŭritma de tabloj kaj la ceteron vi persone ĝuos venontfoje.

2006-08-18

Novjaron ni celebras, la Bando koncertas!

Jen la celo:
Rekunigi la membrojn de la grupo!

Jen la resulto:
La antaŭ longe pereinta bando denove dancigas ĉiujn!
Ne tro malbona musiko, pli bona etoso, kaj sufiĉe pli granda festo!

Vi mem juĝu laŭ la videoj:

Train to Skaville
A message to you
Rockford Rock
Guns of Navarrone

Ĉu vi ŝatis? Eble vi kontraŭ iom da biero ankaŭ povas dungi ilin!

2006-06-29

Bon vent i barca nova.

Aquesta es la manera com vaig despedir-me de la darrera empresa on vaig "vendre" (perque no el vaig cobrar) el meu treball.

Mataró a 29 de junio del 2006

A la atención de la señorita Bienvenida
y demás responsables de la empresa BOCATTA en Mataró,

La presente tiene por objeto comunicar que el que la subscribe considera finalizado el periodo de prueba de 20 jornadas acordado verbalmente entre el mismo y la empresa anteriormente mencionada.

Entendiendo dicho periodo de prueva como un hecho de reciprocidad, es decir, de la empresa con el trabajador y del trabajador con la empresa;

Entendiendo la prueva como un paso previo a la subscripción de un eventual contrato formal de obligado cumplimiento;

Entendiendo que durante las jornadas de prueva tanto empresa como trabajador se disponen a analizar la rentavilidad de la relación laboral, así como la adecuación de la misma a los intereses de cada una de las partes implicadas;

el que subscribe considera oportuno dar por finalizado el periodo de prueva por no adecuase los terminos de la relación laboral a los legitimos intereses particulares del mismo, devido al notable desequilibrio existente entre el considerable esfuerzo que este viene obligado a realizar y la insuficiente remuneración recivida en contraprestación a los servicios prestados por el trabajador.

De lo anterior se desprende que Carles Verdugo Rojano cesa en su fugaz actividad en la empresa BOCATTA en Mataró, sin que elló signifique la renuncia por su parte a la retribución que le coresponde en relación a los servicios prestados por el mismo entre las 20h y las 23:45h del dia 28 de junio del 2006.

Por ello se insta a los responsables de la empresa a ponerse en contacto con el sujeto de esta comunicación con el fín de acordar los terminos del cobro del salario correspondiente a dicho periodo.

Atentamente,

Carles Verdugo Rojano.

2006-06-13

Neomalthusianisme

No entrarem en detalls perquè, siguent francs, no sóc un expert en la matèria que seguidament es discuteix.

Ara bé, si vols figurar-te aproximadament que és això del neo-malthusianisme, et proposo que prosegueixs la lectura.

Ja fa uns segles (no em facis dir en quin... XVI? XVII?) debant del creixement de població que estava experimentant el continent europeu, van sorgir diverses teories sobre el devenir de l'espècie.

Com ja savem, en aquest casos, les respostes més curioses són les que surten de les sectes religioses. Doncs axí va ser:

Un tal Malthus, sacerdot de professió, va anunciar que els recursos del planeta eren limitats i que podien satisfer les necessitats materials d'un nombre limitat d'habitants. Però, a més a més, va proposar que d'una manera o altre s'hauria de controlar el creixement de la població per evitar que la humanitat s'acabés del tot per esgotament dels recursos naturals.

Al segle XX, aquesta idea va tornar a pendre força, pero aquest com no venia vinculada a l'esglesia, sinó que ara renaixia gracies al moviment llibertari de la mà dels pensadors anarquistes i naturalistes.

Un fet es feia evident: Les families obreres tenien els recursos economics limitats.

Els sous de miseria i les males condicions de vida que les families obreres es veien i es veuen obligats a petir, permetien i permeten mantenir un nombre limitat d'infants. Les famílies amb més infants petien i peteixen amb més intensitat la pobresa.

Davant d'aquesta situació, molts llibertaris van extreure una conclusió: si els recursos de les families obreres són limitats i permeten viure a un nombre limitat d'infants, si les families amb molts infants viuen en condicions més dures, hem de tenir el dret de decidir fins a on volem fer creixer la nostra familia.

Les mares han de ser lliures per decidir si volen enjendrar un fill per avocar-lo a la pobresa. Les mares han de poder decidir si val la pena complicar una situacio familiar economica complicada. Les mares han de ser lliures per decidir quants fills volen tenir en funció del tipus de vida que els hi poden oferir.

En definitiva, el neomalthusianisme és una versió moderna del malthusianisme i ha sigut a espanya, impulsat per els naturalistes llibertairs, un dels primers moviments en defença dels metodes anticonceptius i de l'abortament lliure.

L'esglesia però, sempre ha de dir la seva: els infants són criatures de déu, l'abortament és un assassinat, la anticoncepció més del mateix.... Però, una cosa esta molt clara, que es preferible la pardua d'un enbrió de 2 setmanes a la mort prematura dels infants, amb consciència de si mateixos, per desnutrició.

En cara que la nostra vida és plena i valuosa, volem ser lliures per decidir portar fills a la precarietat, a la pobresa o a la miseria.